ULUS, insanların biraraya gelerek oluşturdukları en geniş toplumsal örgütlenme birimi. Kendilerini oluşturan çeşitil öğelerin tarihsel genel akışuçinde belirginleştiği uluslar, ancak kendi devletlerini kurma hakkını elde ettikten sonra, günümüzdeki anlamda ulus olabilmişlerdir. Genel anlamda ulus; dil, din, etnik köken, tarihsel geçmiş vb. bir dizi özellikle kendilerini yabancılardan ayıran ve bu özelliklere dayanan bir ortaklığa sahip bir sosyal topluluk olarak tanımlanır. Ancak, böyle bir tanım bazı sorunlar yaratır. Özellikle tanımda yer alan ve bir ulusun üelerinde ortak olması gereken özellikler günümüzdeki bir çok ülke açısından (en azından resmi düzeyde) sözkonusu olan ulus devlet birlikteliğini hemen hemen tamamen ortadan kaldırır. Bu tanıma göre ya bir devlet içerisinde birçok değişik ulus yer almakta, ya da bir ulus birden çok devlet arasında bölünmüş durumdadır. Bu durum günümüzde soruna daha pragmatik açıdan bakan ve daha çok ulus-devlet birlikteliğini temel alan bazı ulus tanımlarını da beraberinde getirir. Günümüzde en çok kabul edilen tanıma göre ulus; ortak bir geçmişe ve geleceğe ilişkin benzer düşüncelere sahip olan, yani bir inanç ve bilinç birliği içinde bulunan insan topluluğudur.

ULUS, Zonguldak İli’ne bağlı ilçe ve merkezi. Yüzölçümü 715 km2, toplam nüfusu 45.491, ilçe merkezi nüfusu 2.988, nüfus yoğunluğu 63.6 kişi/km2 (1985). Merkez’e bağıl 71 köyü vardır, ilin doğusunda; atı, kuzeybatı ve kuzeyden Bartın, doğu ve güneyden Safranbolu, kuzeydoğudan Kastamonu ili Cide ve Azdavay, ilçeleriyle çevrilidir. İlçe toprakları genelde dağlıktır. Doğuda Kızılcaören Tepesi (1.379 m), güneyde Sarıçiçek Tepesi (1.726 m) başlıca yükseltilerdir. Kuzeyde 1.700-1.800 m’ye ulaşan tepeler görülür. Dağlık aian, ırmaklarla derin biçimde yarılmıştır. Vadi tabanlarında yükselti 150 m’ye kadar düşer. Doğudan ilçe topraklarına giren Bartın Çayı, batı doğrultusunda akar. Ulus Çayı, kuzeydoğudaki dağlık alandan kaynaklanır, ilçe merkezinden geçerek Bartın Çayı’na katılır. Orman örtüsünün kaldırıldığı yamaçlarda, hızlı toprak erozyonu, toprak kaybına yol açmaktadır. Genelde yazları serin, kışları ılık ve her mevsim yağışlı geçen Karadeniz iklimi gözlenir. Yükseklerde iklim sertleşir. Yıllık ortalama sıcaklık 11 -12°C, yağış tutarı 963 mm’dir. Güneyde ve doğuda kayın, gürgen, meşe, göknar, karaçam ağaçlarından oluşan ormanlar vardır, ilçe ekonomisi tarım, hayvancılık ve ormancılığa dayanır. Buğday (13.0681), mısır (12.528 t), arpa (4.4201), kurufasulye (801), patates (7201), kurusoğan (1801); meyvelerden elma (1.659 t), fındık (30 t), armut (827 t), yetiştirilir. Irmak boylarında yerel tüketime yönelik sebze yetiştirilir. Orman ürünleri üretimi ve taşımacılığı, halkın bir bölümüne iş olanağı sağlar. Küçük ölçekli bıçkı atölyeleri vardır. Orman ürünleri genelde ilçe dışına satılır. Koyun, keçi ve sığır beslenir. Kümes hayvanları ve yumurta üretimi, son yıllarda dış pazara yönelmektedir. Kırsal alanda yerleşim da-ğjnıktır. Nüfusun bir bölümü, çalışmak üzere, sürekli ya da geçide olarak ilçe dışına çıkmaktadır.Ulus Çayı vadisinde, deniz düzeyinden 250 m yükseltide kurulu ilçe merkezi, il merkezine 121 km uzaklıktadır. Bartın-Safranbolu Karayolu’na 10 km’lik bir yolla bağlanır. Doğu yönünde Azdavay-Kastamonu ile de bağlantılıdır.Ulus, Atatürk’ün, Heyet-i Temsiliye üyeleriyle birlikta Ankara’ya varışından 14 gün sonra Ankara’da örgütlediği gazete (10 Ocak 1920); ilk adı Hakimiyet-i Milliye, ilk sorumlu yöneticisi Recep Zühtü Soyak, yayını haftada iki gün. Sonra haftada üç gün çıkarılmak istendiyse de (18 Temmuz 1920) çeşitli aksamalar oldu, Recep Peker yazı işlerine geçti (11 Ekim 1923), 1930′larda basım makinesi yenilendi, adı Ulus’a çevrildi (1934), yönetimini siyasal açıdan Falih Rıfkı Atay’ın üstlendiği gazete genellikle hükümetin sözcüsü, yorumcusu niteliğini korudu, zamanın ünlü imzalarını kadrosunda tuttu; DP’nin seçim zaferinden sonra uygulamaya konan yasayla kapandı (1953), yerini Yeni Ulus ve Nihat Erim’in yayımlattığı Halkçı tutmaya çalıştı, 1955′de yeniden Ulus adını alarak yeni bir ortaklığın eline geçti (CHP’Iİ). 1960′a kadar süren dönemde yayını en çok aksatılan, yazarları suçlanıp cezalandırılan yayın organıydı. Etkinliğini yitirdiği 1970 sonrasında CHP’ce bırakılmış oldu; başka ellere geçti. Gebelik

Ansiklopedimizin içinde Google destekli arama yapın.

. You can leave a response, or trackback from your site.

Sağlık Ana Sayfa Biyografiler Akademisyenler, Antropologlar (İnsanbilimciler), Arkeologlar Askerler > Besteciler Bilim Adamları Biyologlar Coğrafyacılar Dansçılar Denizciler Devlet Adamları - Politikacılar Dilbilimciler Din Adamları Diplomatlar Doğa Bilimciler Düşünürler Edebiyatçılar Eğitimciler Ekonomistler Felsefeciler Fizikçiler Fotoğrafçılar Gazeteciler Gezginler Gökbilimciler Gravürcüler Heykeltraşlar Hukukçular İktisatçılar İmparatorlar-Hükümdarlar İş Adamları İstatistikçiler Karikatürcüler Kaşifler Kimyagerler Koreograflar Mankenler Matematikçiler Mimarlar Minyatürcüler Mucitler Mühendisler Müzisyenler Oryantalistler Osmanlı Padişahları Pilotlar Psikologlar Ressamlar Şairler Sanatçılar Sanatkarlar Sendikacılar Seramik Sanatçıları Sinemacılar ve Tiyatrocular Sosyologlar (Toplumbilimciler) Sporcular Araba Yarışçıları Futbolcular Tarihçiler Tıpçılar Veterinerler Yazarlar Yöneticiler Yönetmenler

Toplum ve Yaşam Toplum Millet Aile Antropoloji Hayvanlar Sosyoloji Cinsellik Ev Evlilik Felsefe Aşk Biyografiler

Bilim ve Teknoloji Bilim Bilgisayar Bilim Kurgu Matematik Aritmetik Arkeoloji Biyoloji Bilim Adamları Bilişim Ekonomi Fizik Yıldızlar Astronomi Uzay Arkeoloji Jeoloji Nükleer Enerji Kimya Zooloji Mantık Pedagoji Enerji Elektronik Elektrik Telekomunikasyon Teleskop Ses Tıp Tarım

Kültür Kültür Dil Tarih Edebiyat Eğitim Felsefe Adet Müze Müzik Mitoloji Basın Spor Sinema Tiyatro Coğrafya İklim İlçeler İller Biyocoğrafya

Din ilahiyat Allah Musevilik Hristiyanlık Kuran-ı Kerim Mitoloji