Eğitim

Periyodik Tablo, elementlerin fiziksel ve kimyasal özelliklerini periyodik biçimde gösterebilen çizelgeye verilen addır. Elementlerin birbirleriyle olan fiziksel ve kimyasal benzerliklerin araştırılması daha çok fizikçileri ve kimyagerlerin ilgi alanıdır. Aslında benzerlik gösteren elementlerin sıralanabilmesi için bilinen elementlerin özelliklerinin öncelikli olarak ortaya çıkarılması şarttır. Kurşun, bakır, cıva, altın, gümüş ve kalay gibi elementler çok eski çağlardan bu yana biliniyordu.

Periyodik cetveldeki son köklü değişiklik, yirminci asrın ortalarına doğru Glenn Seaborg”un çalışmasıyla yapıldı. 1940 senesinde plütonyumu keşfetmesiyle başlayan bu çalışma, 94′ten 102′ye kadar varolan bütün uranyum ötesi elementleri keşfetmesiyle devam etti. Periyodik cetveldeki lantanit serisinin altına aktinitler serisini koydu. 1951 senesinde Seaborg bu araştırmalarıyla kimyada Nobel ödülünü almaya hak kazandı. 106 numaralı element seaborgiyum (Sg) olarak simgelendirildi.

Periyodik tablodaki yatay şeritlere periyot, dikey sütunlara da grup adı verilir. Elementlerin periyodik tablodaki periyodunu ve grubunu tespit edebilmek için nötr atomunun temel durumdaki elektron dağılımından faydalanılır. Elektron dağılımındaki en yüksek temel enerji düzeyi nosu periyot numarasına, değerlik elektronlarının sayısı ise grup numarasına denk gelmektedir. Elektron dizilişi “s” veya “p” orbitali ile biten elementler A gruplarında, d orbitali ile biten elementler de B gruplarında bulunur. “B” grubundaki elementlere geçiş elementleri adı verilir. Elektron dizilişi f orbitali ile biten elementler ise iç
geçiş elementleri olarak adlandırılmaktadır, lantanitler ve aktinitler olarak gösterilmektedir.