özellikleri hakkında bilgi » Eğitimciler

Sergey NEÇAYEV

biyografiler — Mon, 11 May 2009 21:30:48 +0000

NEÇAYEV Sergey, Gannadiyeviç
Rus devrimcisi (Ivanova 1847″- St. Petersburg “Bugünkü Leningrad” 1882). Bir işçinin oğludur. 1866′da St. Petersburg’da öğretmenlik sınavlarını kazanarak öğretmenliğe başladı. St. Petersburg Üniversitesi’nde derslere dinleyici olarak katılırken Narodnizm’in (Rus Halkçılığı) temsilcisi Pyotr Tkaçev ile birlikte öğrenci hareketlerine Önderlik yaptı. 1868′de yazımına katkıda bulunduğu Öe Vrtrncinin Elkitabı adlı eylem programı niteliğindeki eserde, öğrenci hareketlerinin hedefi olarak, 1870 baharında yapılacak bir toplumsal devrimi öngörmekte ve gizli devrimci örgütün örgütlenmesiyle, çalışma ilkelerini belirtmektedir. O’na göre devrim ancak iyi örgütlenmiş ve amaca ulaşmak için her türlü araçtan yararlanmaktan çekinmeyen bir topluluğun, var olan tüm yönetim kadrolarını toptan yok etmesiyle gerçekleşebilir. 1 969′da gittiği Cenevre’de Bakunin ile yakın ilişki kurdu ve onun anarşist düşüncelerinden etkilendi. Moskova’ ya dönüşünde kendisini Dünya Devrimci Birliği adlı bir örgütün Rusya temsilcisi olarak tanıtarak Narodnaya Rasprava (Halkın Adaleti) adlı yayını çıkarmaya başladı. Amacı toplumsal kurumların yıkılması olan gizli bir örgütün gerçekte var olmayan komitesi adına davranarak, birçok küçük grubu örgütledi ve Halkın Adaleti adlı devrimci topluluğu kurdu. Topluluğun giriştiği suikastler ve onun devrimci harekete ihanetle suçladığı öğrenci İvannov’un 1869′da öldürülmesinin kamuoyunda yarattığı ürküntü ve bu olay nedeniyle sosyalistlerle arasının açılmasından sonra, ülkeyi terk ederek isviçre’ye gitmek zorunda kaldı. Burada daha önce Narodizm kurucularından Herzen’in yayınladığı 1967′de. kapanan Kolokol’u (Çan) Ogarev ile birlikte altı sayı çıkardı. Bu arada Rusya’da 1871′de İlk toplu siyasal dava niteliğini taşıyan Narodyana Rasprava üyelerinin yargılanması sırasında, kendisini Moskova’ya gittiğinde I. Enternasyonal temsilcisi olarak tanıttığından, Enternasyonal da yargılanmaya çalışıldı. Bu olaydan sonra Bakuninciler Enternasyonal’den çıkartıldılar. Duruşmadan kısa süre sonra 1872′de isviçre’de tutuklanarak ülkesine iade edildi ve yirmi yıl hapse mahkûm oldu. Gönderildiği Petro Pavlosk Kalesi zindanlarında öldü. Naçeyevşizm olarak adlandırılan yöntemleri yüzünden ölümünden sonra kışkırtıcılık, korhploculuk ve ilkesizlikle suçlandı.

Selçuk EREZ

biyografiler — Sun, 10 May 2009 21:30:54 +0000

EREZ Selçuk Hekim, öğretim üyesi (istanbul 1936). Prof. Dr. Naşit Erez’in oğlu. İÜ Tıp Fakültesi’ni bitirdi. ABD’ye giderek New York’ta (Houston) Columbia Üniversitesi’nde kadın hastalıklarıyla ilgili kanser konusunda araştırma ve çalışmalarda bulundu. Yurda dönünce Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde uzman doktor olarak çalışmaya başladı. Aynı yerde doçentliğe (1974), profesörlüğe yükseldi (1978). Çeşitli gazete ve dergilerde kendi uzmanlığı, genel sağlık ve sanat konusunda yazılar yayımladı. 1982′ den bu yana Güneş gazetesinde aynı konularda köşe yazıları yazıyor.

Semavi EYİCE

biyografiler — Sun, 10 May 2009 21:30:44 +0000

EYİCE Semavi sanat tarihçisi, öğretim üyesi (İstanbul 1924). Galatasaray Lisesi’ni bitirdikten (1943) sonra 1943-1944 arası Viyana, 1944-1945 arası Berlin Üniversitesi’nde arkeoloji ve sanat tarihi okudu. 1945′te yurda dönüşünde İÜ Edebiyat Fakültesi’ne girerek öğrenimini 1948′de tamamladı. Aynı yıl Sanat Tarihi Kürsüsü’ne asistan oldu. Bu görevini 1952′ye kadar sürdürdü. 1950-1953 arası Prof. Arif Müfid Manselin başkanlığında yürütülen Sidedeki arkeoloji kazılarına katıldı. Buradaki Bizans yapılarıyla ilgili teziyle doktor (1952), istanbuldaki son dönem Bizans yapılarıyla ilgili teziyle de doçent oldu (1955). Humboldt bursuyla Almanyaya giderek 1958-1959 arası çalışmalarını Münih Üniversitesinde sürdürdü, ilk Osmanlı Devrinin Dinî içtimai Bir Müessesesi: Zaviyeler adlı teziyle profesörlüğe yükseldi (1964). İÜ Edebiyat Fakültesi’nden başka 1972-1974 arası Hacettepe Üniversitesi, 1974′te Bochum Üniversitesi, 1976′da Sorbonne Üniversitesi ve College de France, 1983′te Paris’te Ecole de Hautes Etudes’te konuk öğretim üyesi olarak ders verdi. 1982′ de YÖK (Yüksek Öğretim Yasası) yasasıyla İÜ Edebiyat Fakültesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü Başkanlığına getirildi. Yurt içinde ve dışında birçok çalışmaları olan, 400′e yakın ulusal ve uluslararası konferansta bildiri Sunan Eyice’nin başlıca eserleri: istanbul, Petit guide â travers les monuments byzantins et turcs (istanbul, Bizans ve Türk Anıtları Üstüne Küçük Rehber) 1955, Son Devir Bizans Mimarisi (1963), Küçük Amasra Tarihi ve Eski Eserleri Kılavuzu (1965), Galata ve Kulesi, Galata and its Tower (1969), Malazgirt Savaşı’nı Kaybeden IV. Romanos Diogenes (1971), Karadağ (Binbirkilise) ve Karaman Çevresinde Arkeolojik İncelemeler (1971), Ankara’nın Eski Bir Resmi (1972), Ayasofya (1973), Bizans Devrinde Boğaziçi (1976), Son Devir Bizans Mimarisi (1980), Türkiye’de Bizans Sanatı (1982).

Sezai ERGUN

biyografiler — Sun, 10 May 2009 21:30:33 +0000

ERGUN Sezai öğretmen, hükümet adamı (Akşehir 1926). Necati Eğitim Enstitüsü’nü bitirdi. Çeşitli okullarda öğretmenlik yaptı. Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Okulları Genel Müdürlüğü Şube Müdürü iken 1969′da AP’den Konya milletvekili seçilerek TBMM’ye girdi. Nihat Erim’in kurduğu koalisyon kabinesinde 26 Mart-3 Aralık 1971 arası Gençlik ve Spor Bakanı olarak görev yaptı. 1973′ten sonra siyasal yaşamdan çekildi.

Sadun AREN

biyografiler — Sun, 10 May 2009 21:30:29 +0000

AREN Sadun iktisatçı ve öğretim üyesi, (Erzurum 1922). Siyasal Bilgiler Okulu’nu bitirdi (1944). Aynı okulda maliye kürsüsüne asistan (1945), 1 950,’de doçent oldu. 1951 ‘den 1 956′ ya kadar önce ingiltere’de daha sonra isviçre’de konusuyla ilgili araştırmalar yaptı. Yurda dönünce profesörlüğe yükseldi (1958). 1960′ta kurulan Devlet Planlama Teşkilatı’nda 1962′ye kadar danışman olarak çalıştı, i 963′te Osman Nuri Torun, Doğan Avcıoğlu. Cahit Tanyol ile birlikte Sosyalist Kültür Derneği’ni kurdu. 1961 ‘de kurulan Türkiye işçi Partisi’nin (TİP) asıl yönetim kurulu üyesi olan Aren bu partiden istanbul milletvekili olarak 1965′te Meclis’e girdi. Üniversiteye yeniden dönmek istediyse de Üniversite Senatosu’nun kabul etmemesi sonucu emekliye ayrıldı (1970). 12 Mart 1971 Muhtırası’ndan sonra öteki TİP yöneticileriyle birlikte tutuklanarak (Mayıs 1971) 10 yıl hapse mahkûm oldu. 1974 genel affıyla serbest bırakıldıktan sonra Devrimci işçi Sendikaları Konfederasyonu’nda (DİSK) görev aldı. Uzun süre DİSK’in Eğitim Dairesi’ ni yöneten Aren; Yön, Sosyal Adalet, Emek gibi dergiler ve çeşitli gazetelerde yazılar yazdı. 12 Eylül 1980 Harekâtı’ndan sonra DİSK hakkında açılan dava sonucu bir süre tutuklandıysa da sonra serbest bırakıldı. Başlıca eserleri; istihdam, Para ve iktisadi Politika (7. baskı 1984), iktisada Başlangıç (1965), Ekonomi Dersleri (1976), 100 Soruda Ekonomi El Kitabı (7. baskı 1980), Para ve Para Politikası (1984).

Siyami ERSEK

biyografiler — Sun, 10 May 2009 21:30:05 +0000

ERSEK Siyami Hekim, öğretim üyesi (Uşak 1920). istanbul Erkek Lisesi (1938) ve İÜ Tıp Fakültesi’ni (1944) bitirdi. Fakültenin Anatomi ve Cerrahi kürsülerinde asistan olarak çalıştıktan sonra 1947′de genel Cerrahi uzmanı oldu. 1948-1949 arası ingiltere’de göğüs cerrahisi ve aneztefizyoloji alanında çalışmalarda bulundu. 1951′de Heybeliada Sanatoryumu Cerrahi uzmanlığına 1956′da Bursa’da Uludağ Sanatoryumu Başhekim ve operatörlüğüne getirildi. 1961′de Haydarpaşa Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nde istanbulGöğüs Cerrahisi’ni kurmakla görevlendirildi. Merkez kurulunca buraya Başhekim ve Cerrahi Servisi Şefi oldu. Aynı yıl cerrahi doçentliğine yükseldi. 1963′te bazı ingiliz uzman hekimlerle birlikte Göğüs Cerrahisi Merkezi’nde, yapay kalp araç gereçleri kullanarak Türkiye’de ilk açık kalp ameliyatını gerçekleştirdi. 1969′da bir de kalp nakli denemesinde bulundu. 1972′de Yüksek Sağlık Şurası üyeliğine seçildi. 1973′te profesörlüğe yükseldi. 1981′de Danışma Meclisi’ne istanbul üyesi olarak girdi. 1983′te Danışma Meclisi görevini tamamlayınca yine eski işine döndü.

Sırrı ERİNÇ

biyografiler — Sun, 10 May 2009 21:30:03 +0000

ERİNÇ Sırrı Coğrafyacı, öğretim üyesi (Kocaeli 1918). İÜ Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü’nü bitirdiği yıl (1940) Fiziksel Coğrafya Kürsüsü’ . ne asistan oldu. 1948′de doçentliğe, 1957′de profesörlüğe yükseldi. Aynı yıl Fiziksel Coğrafya Kürsüsü Başkanlığı’ na. getirildi. 1982′de İÜ Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü’nün yöneticisi oldu. Fiziksel coğrafya alanında özellikle yerbiçimbilim ve iklimbilim konularında çalışmalarda bulundu ve birçok kitap yazdı. Bunlardan ders kitabı niteliğindekiler uzun yıllar ortaöğrenimde okutuldu. Eserlerinden başlıcaları: Doğu Anadolu Coğrafyası (1953), Tatbiki Klimatoloji ve Türkiye’ nin iklim Şartları (1956), Klimatoloji ve Metotları (1 962), Vejetasyon (sebzecilik) Coğrafyası (1967), 72 Mayıs 1971 Burdur Depremi, Tatbiki Jeomorfolojik Etüt (1 971), Elli Yılda Coğrafya (1 973), Vejetasyon Coğrafyası (1977). Ege Denizi, Türkiye ile Komşu Ege Adaları (1978, Talip Yücel ile birlikte).

Süheyl ÜNVER

biyografiler — Sat, 09 May 2009 21:30:59 +0000

Süheyl ÜNVER, hekim, öğretim üyesi, yazar {İstanbul 1898-ay.y. 1987). Tıp Fakültesi’ni bitirip (1921) hekimliğe girmeden önce özel merakı ve kişisel yatkınlığıyla hat, tezhip, ebru sanatlarını öğrenmişti; İstanbul hastanelerindeki asistanlığında iç hastalıkları üzerinde çalıştı, Paris Tıp Fakültesi’nde uzmanlığını onaylattı (1927-1929), dönüşünde müderris yardımcısı olarak öğretim görevi aldığı İÜ hastanelerinde kaldı (1930), tıp tarihi ve deontoloji doçentliğinden sonra (1933) profesörlüğe yükseldi (1938), ek görevlerle daha da geniş sorumluluklar aldı, ordinaryüs oldu (1949). Olanaklarının desteğinde uzun ve değişik dış gezilerle alanıyla ilgili araştırmaları destekledi, 1974′te emekli oldu, Tıp Tarihi Enstitüsü kuruculuğundan ötürü TÜBİTAK 1975 Hizmet Ödülü’nü kazandı. Türk tıbbının tarihi, minyatür sanatı, hat ve süsleme, nakış, tekzip.. gibi konularda yorulmak bilmez bir araştırmacılığın zengin toplamına erişen eserler verdi, belli başlı ustalarını ayrı ayrı eserlerle tanıttı. Başlıcaları: İslâm Tababetinde Türk Hekimlerinin Mevkii ve İbni Sina ‘nın Türklüğü (1937), Anadolu Beylikleri ve Tıp Tarihimiz (1938), Yılan Remzi ve Selçuklular Tababebi (1939), İlim ve Sanat Bakımından Fatih Devri Albümü (1943), Türk Göz Hekimliği Tarihine Ait Notlar (1946), Ali Kuşçu, Hayatı ve Eserleri (1948), Türk Yazı Çeşitleri (1953), 56 Türk Motifi (1967), Kahvehanelimiz ve Eşyası (1967), Halkın Anayasası Atasözlerini izin Altı Bin Senelik Mazisi Üzerine (1968), Ressam Şehit Hasan Rıza, Hayatı ve Resimleri (1970), Lokman Hekim (1972), Sevâkıb-ı Menâ-kıb, Mevlâna’dan Hâtıralar (1973), Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Tıp Tarihive Deontoloji Enstitüsün’de kurmaya giriştiği Tıp Tarihi Arşivi’nin genişletilmesine aralıksız emek veren Ünver, 5000 kadar kitabın bulunmasını sağlarken, eser vermeyi sürdürdü. İstanbul’un Mutlu Askerleri ve Şehit Olanlar (1976), Sivas Tıp Sitesi (1980), Yahya Kemal’in Dünyası (1980), Tıp Tarihi Yıllığı I! (1983). Ressam tezhipçi, süslemeci, minyatürcü olarak da birçok eseri vardır.

Seha MERAY

biyografiler — Sat, 09 May 2009 21:30:50 +0000

Seha MERAY, öğretim üyesi, yazar (İstanbul 1921-Ankara 1978). Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdikten (1944) sonra aynı yerde asistan ve doçent oldu (1948), devletler hukuku alanındaki uzmanlığıyla uluslararası görüşmelere danışman olarak katıldı, 1954′te profesörlüğe yükseldi. AÜ rektörlüğüne seçildi (1961). ABD’de konuk profesör olarak bulunurken yeni doğan hukuk sorunları üzerinde çalıştı (hava ve uzay hukuku), BM Türk kurulu özel danışmanı oldu (1965), Hugü Grotius’dan yaptığı Savaş ve Barış çevirisi TDK’un bu daldaki ödülünü kazandı (1968). Başlıca eserleri: Üniversite – Sorunları (1969), Lozan Barış Konferansı (6 cilt, 1969-1973), insanca Yaşamak (denemeler, 1975), Su Başlarını Devler Tutmuş (denemeler, 1978).

Sıddık Sami ONAR

biyografiler — Sat, 09 May 2009 21:30:48 +0000

Sıddık Sami ONAR , hukukçu,öğretim üyesi İstanbul 1898-1972). Ortaöğrenimini Vefa Sultanisi’nde,yüksek öğrenimini İstanbul ve Paris Hukuk fakültelerinde yaptı. Yurda döndükten sonra bir süre İstanbul Asliye Mahkemesi yargıçlığında bulundu. 1925′te Mülkiye okulu’nda Devletler Umumî Hukuku, Devletler Hususî Hukuku ve Medeni Hukuk dersleri verdi. 1933′te İstanbul Üniversitesi’nin bünyesinde girişilen yenileştirme çalışmaları sırasında yönetim hukuku profesörlüğüne atanarak bir yıl sonra ordinaryüs porfesörlüğe ve Hukuk Fakültesi Dekanlığı’na getirildi. Bu görevlerinin yanı sıra bir süre Ticaret Yüksek Okulu’nda da ders veren Onar, 1942′de ikinci kez dekanlığa ve 1946′da İstanbul Üniversitesi Rek-törlüğü’ne seçildi.
1948′de Fransa’nın Toulouse Üniversitesi’nce Karşılaştırmalı Yönetim Hukuku konusundaki çalışmalarından dolayı kendisine hukuk doktorası unvanı verildi. 1949′da Hukuk Fakültesi İdare Hukuku ve İdari İlimler Enstîtüsü’nü kurarak, enstitünün müdürlüğünü üstlendi ve bu görevi ölümüne kadar sürdürdü. Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu, Üniversiteler Kanunu, Seçim Kanunu ve Medeni kanun gibi birçok önemli yasanın hazırlanmasında görev aldı. Ayrıca 1961 Anayasası’nın hazırlanmasıyla görevlendirilen bilim kuruluna başkanlık yaptı. 1972′de İtalya Cumhurbaşkanınca italya’nın en önemli sivil nişanı olan Cumhuriyet Liyakât Nişanı’yla ödüllendirildi. Başlıca eserleri, Hukuku Umumiyeyi Düvel, Hukuku Medeniye, İdare Hukuku, Adliye Hukukumuzun Umumi Esasları, İdare Hukukun Umumi Esas’arı, Türk İdare Mevzuatı, Türkiye’de Hukuk Devleti Kurma Yolunda Hareketler.