iran’ın doğusunda bölge. Farsça hür (Güneş) ile asan (doğan) sözcüklerinin birleşmesinden oluşan bu ad, doğan güneş ülkesi anlamına gelir. Bölge, bugünkü Afganistan, SSCB. ve iran devletlerinin ortak sınırlarına girer. Bölgenin en önemli kenti, bugün iran topraklarında bulunan Meşhed’dir. Kuzeyinde sıradağların yükseldiği bölgenin güneyinde Deşt-i Kebir Gölü, Deşt-i Lüt Çölü ve Hindikuş Dağları’nm bir bölümü uzanır. Kuzey kesimindeyse Amuderya (Ceyhun) yer almaktadır. Bölge tarıma elverişli olup, sulama ile gelişen pamuk, tahıl, tütün ve safran bundan dolayı da halıcılık gelişmiştir. Bölge halkının çoğunluğu Türktür.Tarih. Horasan ilkçağlardan bu yana, Asya’dan Ön Asya’ya gelen kavimlerin yolu üzerinde olması dolayısıyla, çeşitli ulusların karıştığı bir bölgedir, iskitlerin de istilasına uğradı ve Büyük iskender’den sonra Partların eline geçti. Sasaniler zamanında uzun bir süre istila görmeyen Horasan, Halife Osman zamanında islam devletine bağlandı. Dahhak bin Kays, 652′de bütün Horasan’ı ele geçirdi. Halk islam dinini kabul etmekte fazla karşı koymadı ve topluca bu dini benimsediler. Ancak Hz. Ali ile Muaviye arasındaki çekişmeler sırasında, yerli hanedanlar, Müslümanları Nişapur’dan uzaklaştırdılar. Bu devrede Çin’in etkisine giren bölgeye, bir Türk vali atandı. Hz. Ali Nişapur’u geri almak için Huleyd bin Kaş’ı gönderdiyse de bir sonuç alamadı.Emevi Devleti’nin başına geçen Muaviye, Abdullah bin Amir bin Kureyz’i Basra Valiliği’ne atayarak, Horasan’ı yeniden ele geçirmesini buyurdu. 671′ de Belh alındı. Bu sırada, Badgis tarhanı ayaklandıysa da Kute^be bin Müslim kendisini tutsak alıp öldürdü. Ebu Müslim burada,Emevi Hanedanı’ nın ortadan kaldırılması için yaptığı çalışmalara iyi bir ortam buldu. Buradan gelişen harekete Emeviler hiçbir şey yapamadılar. Abbasiler zamanında daha çok önem kazanan Horasan’a Halife Memun, Tahir bin Hüseyin’ivali atadı. Tahir bin Hüseyin burada kendi adına Tahiriler Hanedanı’nı kurdu (830). Saffariler Devleti’ni kuran Amr bin Leys ise, 896′da Horasan’ı Sicistan’a bağlayarak bölgeye egemen oldu. Samaniler zamanında da Maveraünnehir’e bağlandı. 994′te Gazneli Mahmut Horasan’ı işgal ettiyse de bu uzun sürmedi. 1037′de Selçuklular Horasan’ı ele geçirdiler. Selçuklularla Gazneliler arasında bu bölgede birçok savaş yapıldı. 1157′ den sonra Oğuzlar bütün Horasan’a yayıldılar.Bölgenin önemli bir bölümü yıkıma uğradı. Çıkan kargaşalıklardan yararlanan Harezmşahlar Horasan’ı ellerine geçirmeyi başardılar. 1220′de ise Cengiz Han, bütün Horasan’ı işgal ederek, büyük yıkıma neden oldu. 1320 yıllarına doğru Serbedarilerin egemen olduğu bölgeyi, 1381′de Timur ele geçirdi. Onun ve oğlu Şahruh’un zamanında Horasan bayındır bir duruma getirildi. Ancak Özbeklerle Safeviler arasındaki savaşlarda yine bölge halkı büyük zarar gördü. Nadir Şah, burada yerli halktan büyük destek gördüyse de onun ölümünden sonra, Ahmet Şah Abdali, bölgeyi Afganistan’a bağladı. 1833′ten sonra ise, bir bölümü Afganistan’da öteki bölümü Kaçarların elinde kalmak üzere Horasan ikiye bölündü. Sicistan’ m doğusundan Hamun Gölü’ne kadar uzanan bölge iran’da kaldı, bunun doğusu ve kuzeydoğu bölümleri Afganistan’a verildi. Daha sonra, kuzey kesimine de Rusya egemen oldu.HORASAN, Erzurum iline bağlı ilçe ve merkezi. Yüzölçümü 1.667 km2, toplam nüfusu 50.444, kasaba nüfusu 1 2.357, nüfus yoğunluğu 30.2 kişi/km2 (1985). 1 bucağı, 73 köyü vardır, ilin doğusunda, kuzeybatıdan Narman, doğu-kuzeydoğudan Kars ili’nin Sarıkamış, güneydoğudan Ağrı ili’nin Eleş-. kirt, güneyden Karayazı, Batıdan Pasinler ilçeleriyle çevrilidir. Erzurum-Kars Yaylası’nın bir bölümünü içeren ilçe toprakları 2500 m’yi aşan yükseltilerle kaplıdır (kuzeyde Topyolu Tepe 2.727 m,güneyde Göçür Dağı 2.866 m, güneydoğuda 2.734 m), ilçenin başlıca ırmağı Araş, Bingöl Dağları’ndan doğar, bir süre ilçe topraklarında aktıktan sonra doğuda Kars ili’ne geçer. Orman ve doğal bitki örtüsü açısından zayıf olan ilçe topraklarında otlak, çayır ve bozkır bitkileri yaygındır. Kışlar soğuk, yazlar serin geçer. Yıllık ortalama sıcaklık 6.9°C, en soğuk ay ocak (ort. -7.5°C), yıllık ortalama yağış tutarı 406.5 mm’dir. ilçe halkının temel geçim kaynağı büyükbaş hayvancılık, canlı hayvan ticareti ve tarımdır (buğday 16.600 t, arpa 10.6001, çavdar 420 t, fiğ 300 t, fasulye 151, mercimek 721, şekerpancarı 15.398 t, patates 8.000

Ansiklopedimizin içinde Google destekli arama yapın.

. You can leave a response, or trackback from your site.

Sağlık Ana Sayfa Biyografiler Akademisyenler, Antropologlar (İnsanbilimciler), Arkeologlar Askerler > Besteciler Bilim Adamları Biyologlar Coğrafyacılar Dansçılar Denizciler Devlet Adamları - Politikacılar Dilbilimciler Din Adamları Diplomatlar Doğa Bilimciler Düşünürler Edebiyatçılar Eğitimciler Ekonomistler Felsefeciler Fizikçiler Fotoğrafçılar Gazeteciler Gezginler Gökbilimciler Gravürcüler Heykeltraşlar Hukukçular İktisatçılar İmparatorlar-Hükümdarlar İş Adamları İstatistikçiler Karikatürcüler Kaşifler Kimyagerler Koreograflar Mankenler Matematikçiler Mimarlar Minyatürcüler Mucitler Mühendisler Müzisyenler Oryantalistler Osmanlı Padişahları Pilotlar Psikologlar Ressamlar Şairler Sanatçılar Sanatkarlar Sendikacılar Seramik Sanatçıları Sinemacılar ve Tiyatrocular Sosyologlar (Toplumbilimciler) Sporcular Araba Yarışçıları Futbolcular Tarihçiler Tıpçılar Veterinerler Yazarlar Yöneticiler Yönetmenler

Toplum ve Yaşam Toplum Millet Aile Antropoloji Hayvanlar Sosyoloji Cinsellik Ev Evlilik Felsefe Aşk Biyografiler

Bilim ve Teknoloji Bilim Bilgisayar Bilim Kurgu Matematik Aritmetik Arkeoloji Biyoloji Bilim Adamları Bilişim Ekonomi Fizik Yıldızlar Astronomi Uzay Arkeoloji Jeoloji Nükleer Enerji Kimya Zooloji Mantık Pedagoji Enerji Elektronik Elektrik Telekomunikasyon Teleskop Ses Tıp Tarım

Kültür Kültür Dil Tarih Edebiyat Eğitim Felsefe Adet Müze Müzik Mitoloji Basın Spor Sinema Tiyatro Coğrafya İklim İlçeler İller Biyocoğrafya

Din ilahiyat Allah Musevilik Hristiyanlık Kuran-ı Kerim Mitoloji