DERGİ

çeşitli ya da belirli konulan içeren ve belli aralıklarla çıkan gazete dışı süreli yayın. Bugün çoğu ülkelerde dergi Arapçada “eşya ve azık deposu” anlamına gelen “mağaza” sözcüğünden türetilmiş “magazin” adıyla anılırsa da “süreli yayın” sözü de yaygın bir eşanlam olarak kullanımdadır. Günlük yayın organı olan gazeteler haftada, on beşte, ayda bir ya da daha seyrek yayımlanan dergilerden ayrılırlar. Ayrıca, gazeteler dergiler gibi kapak içine alınmazlar. Dergi türleri. Dergilerin şaşılacak kadar çok çeşitliliği sınıflandırılmalarını güçleştirirse de yaklaşık her insan etkinliği ve ilgi alanı için bir dergi bulunduğunu söylemek yanlış olmaz. Süreli yayınlar geniş kapsamlı bir ayırımla “genel amaçlı dergiler” ya da “tüketici dergileri” ve “özel amaçlı dergiler” olarak ikiye bölünür. Ancak, haber dergileri hem özel, hem de genel amaçlıdırlar, iş, sanayi, meslek ve sanat dergilerinin üstün öbeği oluşturduğu özel amaçlı dergiler ezici çoğunlukla büyük bölümü meydana getirirler. Bu tür dergiler birbirini tamamlayan bir yayımcılar topluluğunca çıkarılır. Tarih. Dergiciliğin kökeni yeni kitap ilanlarının gazetelerde çıkmaya başladığı 17. yy’a dayanır. 1665′te Paris’te Denys de Sallo’nun çıkardığı ve önemli kitaplarla yazarları konusunda bilgi verdiği kadar öteki sanatlar, felsefe, bilim üzerine de yorumlar getiren le Journal des Savants (Bilgeler Dergisi; 1665) dünyada yayımlanan ilk dergidir. Üç ay sonra Royal Society’nin hemen hemen aynı içerikli Philosophical Transactions’u (Felsefe Raporları) bunu izledi. Daha sonra italya’da soyut birtakım dergiler gözüktü. Giornale de Letteraria (Edebiyat Dergisi 1668-1681); Galleria di Minerva (1696-1717) vb. Almanya’da ilk etkili dergi Latince yayımlanan Açta Eruditorum Lipsiensium (1682-1731) olup Nova Açta Eruditorum (1732-1 776) gibi başlıca felsefe, matematik ve bilim alanlarını kapsadı. 1688′de Thomasius’un kurduğu Almanca Monatgesprâche her tür yararlı kitap ve konu üzerine yorum getirmesi ve kadın okurlara da çekici gelen içeriğiyle, ilk genel süreli yayın sayılabilir. Eğlendirici dergilerin ilki ingiltere’de yayımlanan Mercurius Jocosus (Şaka Dünyasından Haberler) 1654 olmakla birlikte, 1672′de Fransız Jean Donneau Vize’ce (1638-1710) kurulan Mercure Galant (Çapkınlık Haberleri) bunların en başarılısıdır. Bu dergiyi örnek alan P. A. Motteux ingiltere’de daha ciddi içerikli Gentleman’s Journah (1692-1694) yayımladı. Edvvard VVard’ın London Spy’ı (Londra Casusu) 1698-1700 ise ilk dedikodu dergisi olarak dikkat çeker. Richard Steele’in kısa ömürlü Tatler’ini (Boşboğaz) 1709-1711, Steele ve Joseph Addison’un birlikte yayımladıkları The Spectator (Seyirci) 1711 -1713 izledi, ilk büyük eleştiri dergisi olan Edinburgh Review (Edinburgh Edebiyat ve Fikir Dergisi) 1802′de çıkmaya başladı, yaygın bir biçimde öykünüldü. The Quarterly Review (Üç Aylık Edebiyat ve Fikir Dergisi) ile Blackwood’s Magazine Büyük Britanyadaki başlıca rakipleriydi. Ayrıca Charles Dickens’in Household Words’ ü (Aile Söyleşileri) ile Ali The Year Around’u (Tüm Yıl Boyu); öbür The Cornhill Magazine, The Strand Magazine adlı dergiler ve hâlâ yayımlanmakta olan ünlü gülmece dergisi Punch dönemin en yaygın süreli yayınlarıydı, Fransa’da Pierre Rousseau’nun kurduğu le Journal Encyclopedique (Ansiklopedi Dergisi), Voltaire ve Diderotnun katkılarıyla çıkan la Gazette Litteraire de l’Europe (Avrupa Edebiyat Dergisi 1764-1766). 18. yy’ın büyük dergileridir. Bu ikisini daha sonra 1829′dan 1944′e kadar yayımlaman la Revue des Deux Mondes (iki Dünyanın Edebiyat ve Fikir Dergisi), dünyanın büyük resimli magazinlerinden biri olup 1843′ten 1944′e kadar yayımlanan l’illustra tion izledi. 18. yy ABD’sinde dergiler büyük ölçüde ingiliz modellerine bağımlıydı. Örnek: Andrew Bradford’un American Magazine’i (1741), üç gün aralıkla onu izleyen Benjamin Franklin’in General Magazine’ i, Thomas Paine’nin Pennsylvania Magazine’i (1775-1776), Matthevv Carey’in American Museum’u (1787-1792), Thomas ve James Svvords’ün New York Magazine’i (1 790-1 797) vb. ABD’de 19. yy’ın ilk çeyreğinde 500′ ün üstünde, ortalarındaysa yaklaşık 600 dergi yayımlanmaktaydı. Maden levhadan kesilmiş renkli moda resimleriyle Godey’s Lady’s Book (Godey’in Hanımlar Kitabı; 1830-1898), Graham’ s Magazine (1827-1858), Knickerbocker Magazine (1833-1865) çarpıcı aylık dergileri oluştururken, North American Review (1815-1940) Mar-garet Fuller, Thoreau ve Emerson’un yayımladığı deneyüstücülerin Dial’ (Kudran; 1846-1880) ülkenin başlıca üç aylık dergileri ve önemli yazarlarıyla bir aile dergisi olan Youth’s Compa-nion (Gençliğin Dostu; 1827-1929), Harper’s Weekly (1815), The Saturday Evening Post (Cumartesi Akşamı Postası) 1821-1969, The Ladies Home Journal (Hanımların Ev Dergisi; 1857) dikkat çekici haftalık süreli yayınlardı. Türkiye’de dergicilik. Ayrıca bir de Fransızca nüshasıyla, 1850-1851 arası yıllarda 28 sayı çıkmış aylık bir meslek dergisi olan Vakâyî-i Tıbbiye Türkiye’de yayımlanan ilk dergidir. Bunu Tanzimat aydını için bir okul olan Mecmu -iFünûn (1862-1867); üç sayı çıkan ilk resimli dergi Mir’at (1862);Erkân-ı Harbiye-i Umumiye dairesinin 1865′te yayımlamaya başladığı ve 1919′a kadar sürdürdüğü 15 günlük Ceride-Î Askeriye; haftalık Türkçe-Fransızca Takvim-i Ticaret le Monteur du Commerce (1866-1873); 1867′de Mehmet Arifin 10 sayı çıkardığı Ayine-i Vatan; 1870′li yıllarda ek olarak abecesel bir de ansiklopedi veren Ali Suavi’nin Ulûm’u izledi. Bu arada, 1873 doğumlu Cüzdan Osmanlı dergiciliğinde magazin türünde yayımlanan ilk süreli yayındır. Mümeyyiz (1869) ve daha sonra da Etfal (1875) ilk çocuk dergileridir. Latife (1873), Kahkaha (1874), Geveze (1875), özellikle de Mehmet Tevfik’in Çaylak (1875) bu dönemde gülmece yayınını sürdüren başlıca dergilerdi. Bunları ikinci Meşrutiyet’in ilanı ile birlikte kırka yakın gülmece dergisi izledi. Ancak, Salâh Cimcoz’un Kalem’i, Cemil Cem’ in Cem’l, Merkep, Koca Eşek vb. gibi adlarla da çıkan Eşek ve Birinci Dünya Savaşı sonuna kadar yayınını sürdüren Karagöz bu daldakilerin en önemlileridir.Ahmet ihsan’ın (Tokgöz) yayımlamaya başladığı Servet-i Fünûn Türkiye’de 19. yy’ın son on yılına damgasını vuran dergidir. Mehmet Tahir’in Musavver Malûmat’\ (1894-1903) ise gelenekçi kesimin dergicilik alanındaki bir atılımı olarak onun karşısında yer aldı. Yine Servet-i Fünûn’un boy hedeflerinden biri olan Resimli Gazete (1899) okuru görsel yönden de çeken bir dergiydi, ikinci Meşrutiyet ile birlikte islamcı dergi sayısında önemli bir artış izlendi. Sonradan Sebilü’r Reşad adını alan ve Eşref Edip’in kurduğu Sırat-ı Müstakim (1903-1925), Tokat Mebusu Mustafa Sabri’nin Beyan ül-Hak (1908-1910), Halim Sabit’in İslam Mecmuası (1915-1923) vb. 1908 sonrası dönemde Türkçülük akımıyla birlikte halkçılık kavramı da gelişti. Bu görüşler doğrultusunda yayımlanan başlıca dergiler: Türk Yurdu (1912), Genç Kalemler (1912-1925), Yeni Mecmua (1917), İçtimaiyat Mecmuası (.1917), Milli Tetebbular Mecmuası (1915), Halka Doğru (1919) ve Ziya Gökalp’in Cumhuriyet’e ulaşan Küçük Mecmua’si (1922-1923). Osmanlı Sosyalist Fırkası Reisi Hilmi’ nin çıkardığı iştirak, Baha Tevfik’in Fe/sefe’si bu dönemde ikinci Meşrutiyet’in gündeme getirdiği Batı kaynaklı bir başka akım olan sosyalist düşüncenin sözcülüğünü yaptılar, ikinci Meşrutiyet ile birlikte yeşeren iktisadi kaygılar ve gelişime yönelik değişik çözümlerse, başlıca şu dergilerde dile getirildi: Sanayi, Ulum-ı [iktisadiye ve içtimaiye Mecmuası, Ulum-ı Siyasiye ve İktisadiye Mecmuası, iktisadiyat, Ticaret-i Umumiye Mecmuası vb. Bu arada, Sedat Simavinin Diken'] (1918-1919); Kurtuluş Savaşı başladığında Karagöz’ü izleyen ve yine Sedat Simavi’nin Ankara Hükümeti yanlısı Güleryüz’ü ile Refik Halit Karay’ın istanbul Hükümeti’ni tutan Aydede’sl (1920-1924) dönemin başlıca gülmece dergileridir. Mustafa Nihat’ın (Özön) Dergâh’\ (1921 -1923); Mehmet Emin’in Mihrab (1923-1924); solda radikal tavır koyan Kurtuluş (1919-1920), Aydınlık (1921 -1925) ve Meslek (1919-1925) ise Kurtuluş Savaşı döneminin ciddi fikir dergilerini oluştururlar. Cumhuriyet sonrasında 1923-1933 arası dönemde yayımlanan başlıca dergiler şöyledir: Türk Kooperatif çişi, Kooperatifçilik. Kooperatif; Karagöz, Güleryüz, Akbaba, Cem, Cemal Nadirin Amcabey’l gibi gülmece dergileri; M. Zekeriya Sertel’in Resimli Ay’\ M. Emin Erişirgil’in haftalık Hayat Mecmuası, Ahmet Hikmet yönetimindeki Fikirler, Y. Ziya Ortaç’ın Meşale, Orhan Şeyfi Orhon’un on beş günlük Güneş’i gibi sanat ve edebiyat dergileri; Hikmet Nazım’ın Sinema Postası, Sinema Mecmuası, Mehmet Rauf’un Sinema Yıldızı, Antoine Pol’den Halil Kamil’in devralarak sürdürdüğü Türk Sineması ve özellikle Muammer Cahit’in haftalık Holivut’u gibi sinema dergileri; Sedat Simavi’nin incisi, Süs, Resimli Hikâye, yine Sedat Simavi’nin Yeni Kitap’\ ile Yedigün’ü gibi magazin dergileri; Türk Kadın Birliği’nin Türk Kadın Yolu, Fevziye Abdülreşit’in Kadın Yazıları gibi kadın dergileri; Zekeriya Sertel’in Sevimli Mecmua, Tahsin Demiray’ın Haftalık Resimli Gazetemiz”, Ateş’ı ve Faruk Gürtunca’nın çıkardığı Çocuk Sesi gibi çocuk dergileri; Spor Alemi, Türkiye idman Mecmuası, Türk Hava Mecmuası, T. Mithat Hemşeri’nin Türkspor’u, Olimpiyat ve Sadun Savcı ile Talat Gözay’ın Top’u gibi spor dergileri, 1 933-1938 arası dönemde başlıca şu süreli yayınlara rastlanır: Karınca, Ülkü, Kadro, Fikir Hareketleri Nihal Atsız’in Orhun’u gibi bir görüşü benimsetmeye yönelik misyon dergileri: Yaşar Nabi Nayır’ın Varlık’i, Hıfzı Oğuz Bekata’nın Çığır, i. Hakkı Baltacıoğlu’ nun Yeni Adam, Muhtar Enata’nın Yücel’i, O. Seyfi Orhon’un Ayda Bir, Peyami Safa ile ilhami Safa’nın Kültür Haftası, Faik A. Ozansoy ile Munis F. Ozansoy’un Marmara’sı, A. Kamil Akyüz’ün Gündüz’ü, Necip Fazıl. Kısakürek’in Ağaç’t, M. Nihat Özön’ün Ka/em’i, Hilmi Ziya Ülken’in /nsan’ı gibi sanat ve edebiyat dergileri; istanbul Holivut Magazin, haftalık Yeni Film, ihsan ipekçi’nin istanbul S/nema/ar/ve özellikle Yıldız gibi sinema dergileri; Cumhuriyet,Kadını, Tahsin Demiray’ın Moda Albümü ile Eviş” gibi kadın dergileri; Tahsin Demiray’ın Yavrutürk’ü, Faruk Gürtunca’nın Afacan ile Gelincik’l, M. Muzafferin Çocuk Gazetesi gibi çocuk dergileri. 1938-1946 arası dönem Reha Oğuz Türkkan’ın Bozkurt’u, O. Seyfi Orhon’un Çınaraltı’ sı, Dr. Rıza Nur’un Tanrıdağ’t, Ahmet Caferoğlu’nun Türk Amacı gibi ırkçı dergiler; bu harekete karşı çıkan Pertev Naili Boratav’ın Yurt ve Dünya’st,Yusuf Ahıskalı’nın Ses’i, Yürüyüş, Adımlar, Ant, Gün, Yığın, Dost, Hür Gençlik, Söz gibi sol yönelimli toplumcu gerçekçilik akımını savunan dergiler; Merhumpaşa, Hür Markopaşa, Malumpaşa, Bizim Markopaşa ve Ali Baba adları altında yayın yaşamını sürdüren Markopaşa gibi gülmece dergileri, Millet ile Büyük Doğu gibi komünizm ve sosyalizm düşmanlığında ortak bir cephe kurmuş olan dergiler; Muhsin Ertuğrul’un Perde ve Sahne adlı aylık tiyatro dergisi; Sinema Haftası gibi dikkat çekici bir sinema dergisi, Faruk Gürtunca’nın EvKadın’t, gibi kadın dergileri; Tahsin Demiray’ın Binbir Roman’ı Faruk Gürtunca’nın Çocuk Romanları ve Çocuk Gözü gibi çocuk dergileri; Kırmızı-Beyaz, Stad, aylık Beden Terbiyesi ve Spor, Şut, Aylık Spor Ansiklopedisi, Av ve Deniz, on beş günlük Türkspor gibi spor dergileri.7946-7950 arası dönem: Varlık, Yığın, Salim Şengil’in Seçilmiş Hikâyeler’], Edebiyat Dünyası, Avni Dökmeci’nin Kaynak’t, Mahmut Dikerdem’in parasal desteğiyle Orhan Veli’nin yönetimindeki Yaprak, ihsan Hınçer’in Türk Folklor Araştırmaları, Şadırvan gibi sanat ve edebiyat dergileri; ilk 60 sayısı Darülbedayi adıyla yayımlandıktan sonra Şehir Tiyatrosu’nun yayını ad değiştirerek sürdüren Türk Tiyatrosu, 1947′de Küçük Tiyatro adıyla yayına başlayıp 1949′dan sonra yayınını günümüze kadar kendi adıyla sürdüren Ankara Devlet Tiyatrosu’nun Devlet Tiyatrosu gibi tiyatro dergileri; ismail’ işmen’in Sinema Alemi, Kamuran Başık’ın Sinema Dünyası, Haftalık Resimli Perde gibi sinema dergileri; Ayda b/r’inyanı sıra Tahsin Demiray’ın Hafta’s\ gibi magazin dergileri; Halil Lütfi Dördüncü’nün Hanımeli Yapı ve Kredi Bankası’nın Vedat Nedim Tör’ ün yönettiği Aile gibi ev dergileri; Yapı ve Kredi Bankası’nın kültür hizmeti olarak Vedat Nedim Tör yönetiminde çıkardığı Doğan Kardeş, R. G. Arkın’ın Bilgi Demeti, Bilgi Çantası, Hayat Bilgisi Dergisi, Pazar’ı, Tatil’], özellikle Şen Çocuk’u gibi çocuk dergileri; Fener Dergisi, Öz Fenerbahçe, Galatasaray Dergisi, Öz Galatasaray, BeşiktaşSpor gibi spor kulüplerine ilişkin spor dergileri.1950-1960 arası dönem: Forum gibi DP döneminin en soluklu bir dergisi; Metin Toker’in Akis, Altemur Kılıç’ın Devir ve Özcan Ergüdar ile üç gazeteci arkadaşının Kim gibi Türkiye’de Time tipi ilk haftalık haber dergileri; ilhan ve Turhan Selçuk kardeşlerin 41 Buçuk’u Akbaba, Tef,Dolmuş, Karikatür, Taş ve Aziz Nesin, ilhan Selçuk, Turhan Selçuk’un birlikte çıkardıkları Karikatür ile Semih Balcıoğlunun yayımladığı Taş’ın birleşmesinden oluşan Ta Karikatür gibi gülmece dergileri; M. Faik Ozansoy’un Hisar’u Türk Dil Kurumu’nun Türk Dili, ağabeydin Özkan’ın Yeryüzü’sü, Orhan Burian ile Vedat Günyol’un önce Ufuklar, sonra da Yeni Ufuklar’ı, aylık Mavi, Naim Tiralı yönetimindeki Yenilik, Peyami Safa’nın Türk Düşüncesi, Nedret Garcan’ın Şairler Yaprağı, Edip Özyö-rük yönetimindeki a, Çağrı, Nezihe ve Salim Şengil’in Dostu, Hüsamettin Bozok’un Yeditepe’si, CHP’li Bakanlardan Cemil Sait Barlas’ın Pazar Postası gibi sanat ve edebiyat dergileri; Ayda Bir, Yelpaze, 20. Asır, Şevket Rado’nun önce Resimli Hayat adıyla çıkan Hayat’\ ve Radyo, Muhit, Modern Türkiye, Perşembe, Cephe, Olay, Festival, Yeni Mecmua, Yeniay, Resimli Ay, Bütünay, Yarımay vb. gibi magazin dergileri; kadınlara yönelik birçok fotoroman yayınının yanı sıra sağlık ve Kadın Dünyası, Günün Kadını gibi kadın dergileri; Çocuk Haftası, Çocuk Haftası Yıllığı ve Doğan Kardeş adlı yararlı yayınların yanı sıra 1950′li yıllardan sonra giderek yaygınlaşan Teks, Teksas, Tommiks, Mandrake, Red Kit, Kızıl Maske, Zagor, Superman, Pekos Bili vb. gibi yabancı, özellikle ABD kaynaklı ve çocuklar için zararlı sayılan çizgi-roman dergileri; Türkspor Alemi, Sinespor gibi spor dergileri. 1960-1970 arası dönem: 1961 Anayasası söz ve yayın özgürlüklerine yeni olanaklar getirdi. Bu dönemde Türk Kültürü Araştırma Enstitüsü’nün organı olarak Prof. Dr. A. Temir ile Doç. Dr. Ş. Baştar yönetimindeki Türk Kültürü ve Sezai Karakoç’un çıkardığı Diriliş dışındaki hemen tüm sanat ve edebiyat süreli yayınları toplumculuk gerçeğini benimsediler.Örnek: Fazıl Hüsnü. Dağlarca’nın Türkçe’si, Haluk Aker ve Güven Turan yönetimindeki Devinim 60, Değişim, Köy Enstitüsü çıkışlı yazarlarla sanatçıların elbirliğiyle çıkarılan imece, gerçeküstüü ressamların resimleriyle dolup taşan Yeni insan, Ataç Kitabevi’nin aylık dergisi olan Ataç, Fuat Bengü’ nün (Memet Fuat) Yeni Dergi’si, Halil ibrahim Bahar’ın Soyutu, Kemal Özer’ in Şiir Sanatı, bilim ve sanat dallarındaki evrensel gelişimleri çeviri yoluyla yansıtmayı amaçlayan Cep Dergisi, Varlık, Aylık Yordam, Cemal Süreya’ nın Papirüs’ü, Aydın Hatipoğlu’nun Yeni Gerçek, Nuri Pakdil yönetimindeki Edebiyat, Doğan Hızlan öncülüğünde çıkan Yeni Edebiyat vb.; Nurten Akarsu’nun Oyun adlı tiyatro dergisi; Akbaba, Zübük, Ustura gibi gülmece dergileri; Yeni Sinema, Sinema 1960, Eşref Ekicigil’in Artisti, özellikle Hayat Yayınları’nın Ses’i gibi sinema dergileri; Fotospor, Spor 21, Hayatspor gibi spor dergileri.1970-1980 arası dönem: Mehmet Ali Kışlalı’nın Yankı’s, Kemal Bisalman’ın Ortam, Devir gibi haftalık haber dergileri; Oğuz Aral yönetiminde Gırgır, Tekin Aral yönetiminde ve aynı çizgideki F/rt’tan başka Çağdaş Mizah Dergisi, Çuval, Papağan, Mikrop, Çivi,Çarşaf, Karakedi, Karikatür gibi gülmece dergileri, ismet Özel yönetimindeki Halkın Dostları, Metin ilkin yönetimindeki Gelecek Türkiye Defteri, Milliyet gazetesi adına Atilla Akal’ in çıkardığı Milliyet Sanat, Ferit Öngören ve Refik Durbaş yönetimindeki Yeni a, Ahmet Kabaklı’nın Türk Edebiyatı, Tekin Sönmez’in Yansıma’sı, Yeni Adımlar, Oluşum, Ataol Behramoğlu’nun Militan’ı, Murat Belge’nin Birikim’l, Mavera, Türkiye Yazıları, Sanat Emeği, Güney, Eleştiri, Necdet Ökmen’in Somutu, Demirtaş Ceyhun’un Edebiyat Cephesi, Özcan Yalın yönetimindeki Yusufçuk gibi 12 Eylül 1980′e kadar uzanan başlıca sanat ve edebiyat dergileri; Oyun, aylık süreli yayının her değişen yılı “tiyatro” başlığına eklenerek 1981 ‘e kadar süren Tiyatro 70 gibi tiyatro dergileri; her değişen yılı “film” başlığına ekleyerek yayınını 1975′e kadar sürdüren Sinematek Derneği’nin Film 70′I, Yedinci Sanat, Gerçek Sinema, Çağdaş Sinema, Yeni Türk Sineması gibi sinema dergileri: ilerici Kadınlar Derneği’nin yayın organı olarak çıkan Kadınların Sesi, Ceylan Yayınevi’nin çıkardığı Samanyolu, Sizin için ve Ev Kadını, Hürriyet’in E/e/e’si, Duygu Asena’nın yönetimindeki Kadınca, yine Gelişim Yayınlarının Genç Kadın’t gibi kadına ve Adam, Erkekçe, Karacan Yayınları’nın Bravo’ su gibi erkeğe yönelik dergiler; dedikoduya yönelik ve gazete boyutlarındaki süreli yayınların ilk örneği olan Hafta Sonu, Haftanın Sesi, Televizyonda Yedi Gün, Telemagazin gibi magazin dergileri; bol sayıda çizgi-roman dergilerinin yanı sıra Milliyet Çocuk, Tercüman Çocuk, Türkiye Çocuk, Hürriyet Çocuk adlı gazete dergileriyle çeşitli bankaların hazırlattığı ve parasız dağıttıkları süreli yayınlar gibi çocuk dergileri; Türkspor Dergisi adlı spor dergisi, Hey, Gong gibi gençlik dergileri. 1980 ve sonrası: Yankı ve Gelişim Yayınları’nın Nokta’s (1983) gibi haftalık haber dergileri; Gırgır, Fırt, Çarşaf ile bu üç derginin gülmecesine bir tepki olarak çıkan Sıfır (1983) gibi gülmece dergileri; yayın yaşamına bu dönemde katılan Yarın, töre, Edebiyat, Kıyı, Körfez, Saçak, Ulusal Kültür, Hürriyet Gösteri, Sanat Olayı adlı süreli yayınların yanı sıra (1945-1983) 1933′lerden bu yana yayınını sürdürebilen Varlık, 1950′li yıllardan beri yayımlanan Türk Dili ve Hisar gibi sanat ve edebiyat dergileri; Tiyatro 81 ‘den, Edebiyat 81 ‘e dönüşen tiyatro dergisi; Film Market, Video sinema, Gelişim Sinema gibi sinema dergileri; Hafta Sonu, Hey, Gong, Onyedi, Gençlik, Hayat Resimli Roman, Fotoroman gibi magazin ve gençlik dergileri; öncesi dönem süreli yayınlarının yanı sıra Gelişim Yayınlarının Kadınca Örgü’sü, Tat (1980-1981) Vizon Karacan Yayınları’nın Kadın, Ev Kadını vb. gibi kadın dergileri; giderek ders kitabı olma durumuna giren öncesi dönem gazete dergilerinin yanı sıra yine çok sayıda çizgi roman dergileri gibi çocuklar için süreli yayınlar; Spor Dünyası, Sportmence, Şampiyon, Maç Spor, Spor Yorum ve Karakuşak gibi spor dergileri;Milliyet Yayınları’nın Kapital’i gibi Türkiye’de belki de ilk meslek ve iş dergisi. Bu dergilerin değerli, sürekli, önemli olanlarının hepsi, adlarının alfabetik sırasına göre ansiklopedinin doğal maddeleridir; kendilerine özgü bilgiler oralarda aranmalıdır.

Ansiklopedimizin içinde Google destekli arama yapın.

Sağlık Ana Sayfa Biyografiler Akademisyenler, Antropologlar (İnsanbilimciler), Arkeologlar Askerler > Besteciler Bilim Adamları Biyologlar Coğrafyacılar Dansçılar Denizciler Devlet Adamları - Politikacılar Dilbilimciler Din Adamları Diplomatlar Doğa Bilimciler Düşünürler Edebiyatçılar Eğitimciler Ekonomistler Felsefeciler Fizikçiler Fotoğrafçılar Gazeteciler Gezginler Gökbilimciler Gravürcüler Heykeltraşlar Hukukçular İktisatçılar İmparatorlar-Hükümdarlar İş Adamları İstatistikçiler Karikatürcüler Kaşifler Kimyagerler Koreograflar Mankenler Matematikçiler Mimarlar Minyatürcüler Mucitler Mühendisler Müzisyenler Oryantalistler Osmanlı Padişahları Pilotlar Psikologlar Ressamlar Şairler Sanatçılar Sanatkarlar Sendikacılar Seramik Sanatçıları Sinemacılar ve Tiyatrocular Sosyologlar (Toplumbilimciler) Sporcular Araba Yarışçıları Futbolcular Tarihçiler Tıpçılar Veterinerler Yazarlar Yöneticiler Yönetmenler

Toplum ve Yaşam Toplum Millet Aile Antropoloji Hayvanlar Sosyoloji Cinsellik Ev Evlilik Felsefe Aşk Biyografiler

Bilim ve Teknoloji Bilim Bilgisayar Bilim Kurgu Matematik Aritmetik Arkeoloji Biyoloji Bilim Adamları Bilişim Ekonomi Fizik Yıldızlar Astronomi Uzay Arkeoloji Jeoloji Nükleer Enerji Kimya Zooloji Mantık Pedagoji Enerji Elektronik Elektrik Telekomunikasyon Teleskop Ses Tıp Tarım

Kültür Kültür Dil Tarih Edebiyat Eğitim Felsefe Adet Müze Müzik Mitoloji Basın Spor Sinema Tiyatro Coğrafya İklim İlçeler İller Biyocoğrafya

Din ilahiyat Allah Musevilik Hristiyanlık Kuran-ı Kerim Mitoloji

Aşk Mesajları Özlü Sözler Atatürkün Hayatı Yemek Tarifleri Kadınlar Sağlık Sağlık Bilgileri Teknoloji kadın Eğitim Sağlık Bilgileri Pasta Tarifleri Kpss Soruları Bayram Mesajları

site ekle