Aquinolub THOMAS , İtalyan tanrıbilimcisi (Roccasecca) Aquino yakınları 1225 Fossa Nova Manastırı 1274). İmparator II. Friedrick’in yeğeniydi. İyi bir öğrenim görmesi için, önce Monte Cassino’da Benedikten Manastın’nda, sonra imparatorun isteği üzerine Napoli Üniversitesi’nde, retorik, dilbilgisi, diyalektik, aritmetik, geometri, gökbilim ve mantık öğrenimi gördü. Kardeşlerinin isteklerine uyup dünya işlerine karışmaya, atalarından kalan gelirleri eğlencelerde yemeye yanaşmadığından, bir süre manastırdan kaçırtılarak, güzel bir kadınla, gözetim altında bulundurulan ıssız bir yere kapatıldı. Bu durum karşısında yine de, duygularının, doğal eğilimlerinin etkisi altında kalmadı, direndi, sonunda Dominiken tarikatına girdi. Dominikenler onu, üniversitelerin yenileşmesinin merkezi olan Paris’e gönderdiler (1245). Orada filozog Albertus Magnus’tan ders gördüğü hocasıyla birlikte Köln’e gitti; daha sonra Paris’e döndü (1252) ve öğretmenlik öğrenimi gördü. 1256′da doktor sanını aldı 1259′a kadar Paris Üniversitesi’nde tanrıbilim okuttu. 1260-1269 arasında İtalya’da bulundu. Aristoteles Öğretisi üzerindeki çalışmalarıyla ilgi çekince, 1269′da yeniden Paris Üniversitesi’nde göreve çağırıldı. 1274′te Papa 10. Gregorius’ca gönderildiği Lyon Din Kurultayı’na giderken yolda öldü. 1323′te papanın buyruğu üzerine “azizler” arasına alındı. Thomas’ın felsefesinin odağını akıl ile inanç arasındaki bağlantı oluşturur. Bütün sorunlara bu iki kavramın ışığı altında çözüm arar. Ona göre, inanın ve aklın ayrı yerleri ve işlevleri vardır: “bilinen” şey, “inanılan” şey değildir; ancak bilim, kutsal öğretiye, Tanrı, insan ve dünya ile ilgili bazı temel unsurlar ve bir aklavurma yöntemi verir. Bununla birlikte Aquinolu Thomas’da akıl inana bağlıdır. Çünkü, her ne kadar akıl önemli bir yeti ise de yine de sınırlıdır, tanrıbifim sorunlarını çözecek durumda değildir. Özellikle yaratılış sorunu birtakım güçlükleri içerdiği gibi aklın sınırlarını da aşar, daha yüksek bir aşamada bulunan bir kavrama yetisini gerektirir. Bu üstün yeti de inandır, tanrısal sorunları içeren alana yalnız o girebilir. Bu nedenle akıl; inanın denetimi altında ise görebilir, konulan açıklamaya çalışabilir. Ona göre Tanrı kayrası doğayı, inan ise felsefeyi yetkinleştirir, ona daha geniş ve anlamlı bir içerik kazandırır, inan ile dolu bir kimsede aklın etkisinden doğan kuşku bulunmaz, çünkü böylesi kimseler üstün yetilidir, ermiştir (aziz), Tanrısal gizler onlara ve meleklere kavranabilir birer gerçek niteliğinde görünür. Aristoteles metafiziğiyle ilgili birçok kitap yazan Aquinolu Thomas’ın özellikle Summa Theologiae adlı eseri, kilisenin inanç sistemi öğretisinin temeli oldu. Orta Çağ’da tanrıbilimin temel sorunlarından biri olan tümeller tartışmasında Aristoteles’ten yararlanarak ılımlı bir gerçekçilikten yana oldu. Tümel kavramların skolastiğin ilk döneminde olduğu gibi nesneden önce değil, nesnenin içinde olduğu ve nesneyi belirli bir amaca doğru geliştirdiğini söyledi. Onun Aristoteles’e dayanarak ortaya attığı bu tümeller tartışmasını kesen görüşe konsepiüalizm denir. Thomas, Hristiyanlıktaki testisi de (üçlü birlik) Aristoteles felsefesi ile açıkladı. Kilise, onun görüşlerini kendi resmi görüşü yaptı. Ona göre felsefenin birinci ve bellibaşlı işi Tanrı’nın ispatıdır, Tanrı’nın insanlara kendini bildirmek için İsa’da kendini göstermesi, varlığının ispatı için bir delildir. Felsefe ancak kilisenin hizmetçisidir. Tanrının kilisesi, bu dünyada her şeyin kendisine doğru gittiği, erektir. Devlet doğal bir gereksinim sonucudur, görevi erdemli bir yaşamı gerçekleştirebilmek için insanları yetiştirmek, eğitmek, yetkinleştirmektir.. Devletin doğuşunda başlıca etken Tanrı isteğidir, bu nedenle devletn başında bulunanlara uymak bir ödevdir. İnsan, ancak devlet içinde yaşayabilen, varlığını devlete borçlu olan bir canlıdır, bu yüzden de toplumsaldır. Aquinolu Thomas Katolik metafiziğinin gelişmesinin en yüksek noktası sayılan sistemi sayesinde, durmadan çarpışmakta olan Helen ve Helenistik dönem felsefesi ile Hristiyan dinini en çok birbirine yaklaştıran düşünür oldu. Başlıca eserleri: uuaesiiones disputatae (Tartışılan Araştırmalar) 1256-1273, Summa contra gentiles (İnançsızlara Karşı Toplu Eser 1261 -1264), Summa theoiogh ae (Tanrıbilim İçin Toplu Eser) 1265-1273.

Ansiklopedimizin içinde Google destekli arama yapın.

. You can leave a response, or trackback from your site.

Sağlık Ana Sayfa Biyografiler Akademisyenler, Antropologlar (İnsanbilimciler), Arkeologlar Askerler > Besteciler Bilim Adamları Biyologlar Coğrafyacılar Dansçılar Denizciler Devlet Adamları - Politikacılar Dilbilimciler Din Adamları Diplomatlar Doğa Bilimciler Düşünürler Edebiyatçılar Eğitimciler Ekonomistler Felsefeciler Fizikçiler Fotoğrafçılar Gazeteciler Gezginler Gökbilimciler Gravürcüler Heykeltraşlar Hukukçular İktisatçılar İmparatorlar-Hükümdarlar İş Adamları İstatistikçiler Karikatürcüler Kaşifler Kimyagerler Koreograflar Mankenler Matematikçiler Mimarlar Minyatürcüler Mucitler Mühendisler Müzisyenler Oryantalistler Osmanlı Padişahları Pilotlar Psikologlar Ressamlar Şairler Sanatçılar Sanatkarlar Sendikacılar Seramik Sanatçıları Sinemacılar ve Tiyatrocular Sosyologlar (Toplumbilimciler) Sporcular Araba Yarışçıları Futbolcular Tarihçiler Tıpçılar Veterinerler Yazarlar Yöneticiler Yönetmenler

Toplum ve Yaşam Toplum Millet Aile Antropoloji Hayvanlar Sosyoloji Cinsellik Ev Evlilik Felsefe Aşk Biyografiler

Bilim ve Teknoloji Bilim Bilgisayar Bilim Kurgu Matematik Aritmetik Arkeoloji Biyoloji Bilim Adamları Bilişim Ekonomi Fizik Yıldızlar Astronomi Uzay Arkeoloji Jeoloji Nükleer Enerji Kimya Zooloji Mantık Pedagoji Enerji Elektronik Elektrik Telekomunikasyon Teleskop Ses Tıp Tarım

Kültür Kültür Dil Tarih Edebiyat Eğitim Felsefe Adet Müze Müzik Mitoloji Basın Spor Sinema Tiyatro Coğrafya İklim İlçeler İller Biyocoğrafya

Din ilahiyat Allah Musevilik Hristiyanlık Kuran-ı Kerim Mitoloji