canlı insan ya da hayvan vücuduna girdiğinde kendisiyle birleşmeye yetenekli “antikor” denilen özel tepki cisimlerinin oluşumuna neden olan madde; bazen immunojen de denir. Antijen özelliği gösteren çeşitli kimyasal yapıda maddeler vardır. Bir maddenin antijen olabilmesi için 5.000′den büyük molekül ağırlığına sahip olması gerekir. Gene de molekül ağırlığı 10.000 altındaki maddeler çok zayıf antijen özelliği gösterebilirler. En etkili antijenler daha büyük moleküllü proteinlerdir ve molekül ağırlıkları iOO.OOO’in üstündedir. Bu proteinler içinde de en iyi antijen özelliği gösterenler albumin ve globulindir. Bakterilerin salgıladıkları toksinler, büyük polisakkaritler ya da mukopolisakKaritler de belirgin antijenik yapıya sahiptir. Bakterilerin ve virüslerin vücutları da antijen niteliğinde birçok kimyasal bileşik içerir. Ayrıca organ aktarımında kullanılan birçok organ da yeni yerleştirildikleri vücutta birer antijen görevi görürler. Bir antijenin vücutta yol açacağı tepki kişilerin vücut yapılarına göre değişebilir. Tepkinin biçimi ve şiddeti vücudun o antijenle ilk kez karşılaşmakta olmasına göre değişir. Genellikle bir mikropla ilk karşılaşma, bir kimsede o mikrobun yol açtığı hastalığın görülmesine neden olur. Ancak bu olay sonucunda özgün bağışıklık cisimleri (antikorlar) oluşacağından, bundan sonraki mikrop bulaşmaları o kimsenin hastalanmasına neden olmaz. Vücutta gelişen bağışıklık cisimleri vücuda giren mikropları etkisiz ‘ duruma getirir.Bu nedenle birçok mikrobun öldürülmüş ya da zayıflatılmış biçimi insan vücuduna değişik zamanlarda şırınga edilir (Aşı). Bu işlem vücuda zayıflatılmış antijen aşılama olayıdır.Ancak bu yolla hastalık geçirilmeden vücutta bağışıklık durumları gelişir, insan vücudundaki en önemli antijenler doku hücreleri üstünde bulunan antijenlerdir. 1900′de Kari Landsteiner alyuvarlar üstünde ABO kan grubu antijenlerini buldu. Bu bulguya uygun yapılan kan nakilleri sonucu birçok hastanın yaşamı kurtarılabildi.1958′de Dausset’in ilk kez insanlarda lökosit antijenlerini bulması, birçok biyolojik olayın açıklanmasına neden oldu. insanların lökosit antijenlerine göre değişik gruplar oluşturdukları saptandı. Bundan sonra organ aktarımı yapılacak kişilerde alıcı ve vericinin lökosit antijenlerinin birbirini tutması gerektiği de saptandı. Alıcı ve verici arasında lökosit antijen benzerliği ne kadar fazlaysa organın reddedilmesi o derece zordur, insan lökosit antijenlerine “doku grubu antigenleri HLA” adı da verilmektedir.

Ansiklopedimizin içinde Google destekli arama yapın.

. You can leave a response, or trackback from your site.

Sağlık Ana Sayfa Biyografiler Akademisyenler, Antropologlar (İnsanbilimciler), Arkeologlar Askerler > Besteciler Bilim Adamları Biyologlar Coğrafyacılar Dansçılar Denizciler Devlet Adamları - Politikacılar Dilbilimciler Din Adamları Diplomatlar Doğa Bilimciler Düşünürler Edebiyatçılar Eğitimciler Ekonomistler Felsefeciler Fizikçiler Fotoğrafçılar Gazeteciler Gezginler Gökbilimciler Gravürcüler Heykeltraşlar Hukukçular İktisatçılar İmparatorlar-Hükümdarlar İş Adamları İstatistikçiler Karikatürcüler Kaşifler Kimyagerler Koreograflar Mankenler Matematikçiler Mimarlar Minyatürcüler Mucitler Mühendisler Müzisyenler Oryantalistler Osmanlı Padişahları Pilotlar Psikologlar Ressamlar Şairler Sanatçılar Sanatkarlar Sendikacılar Seramik Sanatçıları Sinemacılar ve Tiyatrocular Sosyologlar (Toplumbilimciler) Sporcular Araba Yarışçıları Futbolcular Tarihçiler Tıpçılar Veterinerler Yazarlar Yöneticiler Yönetmenler

Toplum ve Yaşam Toplum Millet Aile Antropoloji Hayvanlar Sosyoloji Cinsellik Ev Evlilik Felsefe Aşk Biyografiler

Bilim ve Teknoloji Bilim Bilgisayar Bilim Kurgu Matematik Aritmetik Arkeoloji Biyoloji Bilim Adamları Bilişim Ekonomi Fizik Yıldızlar Astronomi Uzay Arkeoloji Jeoloji Nükleer Enerji Kimya Zooloji Mantık Pedagoji Enerji Elektronik Elektrik Telekomunikasyon Teleskop Ses Tıp Tarım

Kültür Kültür Dil Tarih Edebiyat Eğitim Felsefe Adet Müze Müzik Mitoloji Basın Spor Sinema Tiyatro Coğrafya İklim İlçeler İller Biyocoğrafya

Din ilahiyat Allah Musevilik Hristiyanlık Kuran-ı Kerim Mitoloji