ALİ SEYDİ Dil ve tarih yazarı (Erzincan 1870-istanbul 1933). Mekteb-i Mülkiyeyi (SBF) bitirdikten (1891) sonra memurluk ve öğretmenlik yaptı; ikinci Meşrutiyet’ten (1908) sonra daha önemli görevlerde bulundu, mutasarrıflık, valilik, mülkiye müfettişliği yaptı. 1917′de emekliye ayrıldıktan sonra da Mülkiye Mektebi’nde Kitabet-i Resmiye (Resmî Yazışmalar) okutmanlığında çalıştı, Cumhuriyetten sonra Trabzon’ dan 4. dönem (1932) milletvekili olarak BMM’e girdiyse de ancak altı ay yaşayabildi. Doksana yaklaştığı çeşitli kaynaklar da söylenen eserlerinin çoğunluğu ders kitaplarıdır;adını yaşatan emek ise daha çok dil, sözlük ve tarih alanlarındaki ısrarlı çalışmalarıdır. Başlıcaları: Seci ve Kafiye Lügati (1904; eki Defter-i Galâtât 1906), Tarih-i islâm (1908), Muhasebat-ı Ahlâkiye (Ahlâk Sohbetleri 1913), Resimli Kamus-i Osmânî (1911), Resimli Yeni Türkçe Lügat (1929) vb.

. You can leave a response, or trackback from your site.

Sağlık Ana Sayfa